«Όποιος έχει φίλο εκλεκτό, έχει μεγάλο θησαυρό.»

Κάτι διαχρονικό ... για κάτι κλασικό:

Φιλία. Ναι, αυτή η μικρή λέξη που παίζει στο καθημερινό λεξιλόγιο. Ακόμη και στα θέματα των εξετάσεων όπου καλείσαι να αποδείξεις γιατί το περιβάλλον του ανθρώπου επηρεάζει σημαντικά την ψυχολογική και την κοινωνική του υπόσταση.

Η αλήθεια είναι πως την επηρεάζει. Δε θα σ'το αναλύσω επιστημονικά και με βαρύγδουπες εκφράσεις - αυτό το έκανα το πρωί. Πέρασα όμως έπειτα πολλές ώρες να σκέφτομαι άραγε τι είναι αυτό που μας κάνει να διαλέγουμε τους φίλους μας. Τι είναι αυτό που τους κρατά κοντά μας, τι είναι αυτό που μερικούς τους απομακρύνει τελικά.

Ψάχνοντας να βρω ένα άρθρο, ένα απόσπασμα για το συναίσθημα που με αντιπροσωπεύει, χάθηκα ανάμεσα σε λέξεις όπως "αληθινός", "ψεύτικος", "επιτηδευμένος" και "αυθεντικός". Εν τέλει, προτίμησα να αποδώσω τη δική μου έννοια, τη δική μου σημασία, το δικό μου μικρόκοσμο ευτυχίας και -από μερικούς- απογοήτευσης. 

Φίλος, αγαπημένε, είναι αυτός που νιώθει τη χαρά σου, στενοχωριέται με τη θλίψη σου, χαίρεται με την επιτυχία σου, σε στηρίζει στην αποτυχία σου, έρχεται κοντά να σου πιάσει το χέρι όταν όλα πάνε καλά, έρχεται ακόμη πιο κοντά να σε αρπάξει όταν τίποτα δεν πάει καλά. Φίλος είναι αυτός που μαζί του κάνεις πλάκα, μαζί του συζητάς και τα πιο σοβαρά θέματα, μαζί του κάνεις σχέδια για το μέλλον και σε όλα περιλαμβάνει κι εσένα. 

Φίλοι είναι δυο τρελοί που γυρίζουν ανάποδα το κεφάλι σε ένα μπουγατσάδικο για να βγουν φωτογραφία. 

Φίλοι είναι δυο γελαστοί ανθρώποι που απλά γελούν γιατί ήπιαν. Ήπιαν για τη φιλία. 

Φίλοι είναι τρεις ανθρώποι που είναι μακριά τέτοιες ώρες κι όμως κοιτούν το φεγγάρι και νιώθουν συντροφιά.

Φιλία δεν είναι τίποτα άλλο. Όσοι πέρασαν μου έμαθαν απλά πόσο σπουδαίο είναι να είσαι ο εαυτός σου.

Χαμογελάστε & εκτιμήστε όσους *αληθινούς* ανθρώπους έχετε πλάι σας!
Κιςς*
Μελένια.♥