Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

Το ποτήρι είναι πια μισογεμάτο.*


Πριν απ' όλα, πάτα το πλέι να μπούμε στο κατάλληλο μουντ··
Και... action. 



Καλώς σας βρήκα και καλώς ήρθατε! Μια νύχτα από αυτές που βγαίνουν τα εσώψυχα είναι η αποψινή και το μόνο που εύχομαι είναι να βγούμε από δω μέσα ζω-ντα-νοί. 

Σε περίοδο εξεταστικής και όλα κύλησαν ομαλά έως τώρα. Και το διάβασμά μας το ρίξαμε και τον καφέ μας τον ήπιαμε και τις αποφάσεις  μας τις πήραμε. Αργά· αλλά το κάναμε. 
Γιατί, βλέπεις, ίσως πρέπει να φτάσεις κάπου κοντά στο μηδέν για να σηκώσεις το κεφάλι & να τολμήσεις να αντικρίσεις το φως. Και όχι, μακάρι εσύ να το προλάβεις το μηδέν. Είναι που εμένα δε μου έμεινε τίποτα και εκτιμώ πια όλα όσα έχω. 
Βλέπω πιο καθαρά ποιος είναι δίπλα μου, αντιλαμβάνομαι τη σημασία της πραγματικής και ουσιώδους φιλίας, εκτιμώ τον άνθρωπο που μου στάθηκε και παλεύει ακόμη να με μετατρέψει πάλι στη melenia που όλοι ήξεραν.

Μα δε συνέβη κάτι τόσο δα τρομερό, να μου πεις. Περίμενα όμως ανυπόμονα τις φετινές χριστουγεννιάτικες διακοπές για να ξεφύγω από σκηνικά και ανθρώπους που εν τέλει δεν άξιζα και δε μου άξιζαν. Και η αγωνία μου στο τέλος με δικαίωσε, περνώντας τα καλύτερα Χριστούγεννα των τελευταίων χρόνων. Βρήκα και πέρασα πολύτιμο χρόνο με την οικογένειά μου, τους φίλους μου, γνώρισα και έκανα καινούριους και ένιωσα αυτή την ελάχιστη τελοσπάντων κοινωνική αποδοχή και αναγνώριση στο πρόσωπό μας που φανταζόμαστε από μικροί ότι θα κατακτήσουμε. Ε λοιπόν, ευχαριστώ πολύ αυτούς τους λίγους παλιούς γνώριμους ανθρώπους που έκαναν τα Χριστούγεννα μοναδικά και τους καινούριους που αποτέλεσαν το θαύμα των διακοπών μου και τη ζωντάνια μου.

Η νέα χρονιά μπήκε τώρα σίγουρα με στόχους (χμ, ναι φάση δεθαξαναφάωμέχριτοκαλοκαίριθαείμαιφέτες)
Στόχος 1: ο προαναφερθείς. 
Στόχος 2: επιτέλους..πτυχίοοοουουο (!)
Στόχος 3: ταξίδια (τελευταίο εξάμηνο γαρ). Θα με φάνε οι δρόμοι και ανυπομονώ γι'αυτό. *χουχου*
Στόχος 4: γενικό ξεκαθάρισμα - ξεσκαρτάρισμα. Όχι καλέ το σπίτι. Αυτοί οι ψεύτικοι, οι δήθεν φίλοι ντε. ΧΜ!
Στόχος 5: να ζω την κάθε στιγμή, να απολαμβάνω τους κοντινούς μου ανθρώπους, να εκμεταλλεύομαι ό,τι έμαθα να κάνω· να φτιάχνω κοσμήματα, να πλέκω, να ράβω. Ίσως είμαι ένα μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια να σταματήσει η μιζέρια τούτου του κόσμου.

Εύχομαι στ' αλήθεια να βρίσκετε πάντοτε λόγους να χαμογελάτε!
Κιςς*
Μελένια.♥

ίσως το παρακάτω βίντεο παρακινήσει και σένα, πού ξέρεις! :-)