The end ?

- click (►) πάνω του: 

Απόσταση. χιλιόμετρα. ώρες. μέρες. προσπάθεια. ταξίδι. χιλιόμετρα. κι άλλες ώρες. κι άλλες μέρες. μήνες. και έπειτα ξεχνάς. στοπ

Πόσο έτοιμοι είναι οι άνθρωποι να αντιμετωπίσουν τον αποχωρισμό; να πουν αντίο και να κλείσουν έναν κύκλο; Είναι η φυσική σειρά της ζωής· Είναι αναμενόμενο· Έτσι πάνε αυτά, θα μου πεις. Φεύγεις από τον τόπο σου, σπουδάζεις σε μια ξένη πόλη, αποχαιρετάς τους γονείς σου στο σταθμό με τη διαφορά ότι φεύγεις για 3 μήνες το πολύ. Δε στενοχωριέσαι που αναχωρείς, ούτε που θα πάρει παράταση το σπιτικό φαγητό. Είναι που θα γυρίσεις και θα το ξαναζήσεις, θα ξαναβρεθείτε, θα ξανανιώσεις ότι είσαι στον τόπο σου. Σαν να μην πέρασε μια μέρα. 

Μα καλείσαι τώρα να αξιοποιήσεις όσο καλύτερα μπορείς το χρόνο σου στην πόλη που σπουδάζεις, που τελειώνεις σιγά σιγά τη σχολή και φτάνει η ώρα να μετακομίσεις. Καλείσαι να τα βάλεις όλα σε σειρά. Πράγματα, σχολή, υποχρεώσεις, λογαριασμούς, φίλους, αγάπη, τον εαυτό σου. Είσαι ίδιος με αυτόν που πέρασε την πόρτα του πανεπιστημίου πριν 4 χρόνια; Σαφώς όχι. Φίλοι και έρωτες πήγαν κι ήρθαν. Πολλές αναμνήσεις βρε αδερφέ και είναι όλα έτοιμα να μπουν σε βαλίτσες.

Μέσα σου ίσως ξέρεις πως εσύ δεν είσαι ακόμη έτοιμος για αυτή την αλλαγή. Θα υπάρξει πόνος. Αποχαιρετισμός. Μια λέξη που πονά από μόνη της. Γιατί κάτι κάπως λίγο μέσα της κρύβει τη λέξη "χαρά" και το υπόλοιπο μοιάζει να βγαίνει από τον "αποχωρισμό". Αποχαιρετισμός = αποχωρισμός της χαράς λοιπόν. Το ξερό μυαλό μου αυτό κατασκεύασε κι ίσως έτσι με τρομάζει περισσότερο.

Κεφάλαιο τελευταίο: Έρωτας στα φοιτητικά χρόνια. Είναι ό,τι πιο αληθινό έχεις ζήσει, είναι γεμάτος ζωντάνια και ένταση, είναι η μεγαλύτερη καθημερινή επαφή που είχες με κάποιον -σε σημείο ρουτίνας μα κι έτσι είναι όμορφο. Είναι η δύναμή σου όταν οι φίλες σου σε πρόδωσαν, είναι η αγκαλιά σου όταν έκλαψες, είναι το στόμα που φίλησες, είναι τα αυτιά που άκουσαν λόγια αγάπης στις καλές σας και λόγια σκληρά στις κακές σας.

Και έρχεται η σειρά του. Ναι, του αποχωρισμού. Τσουπ! Τι κάνεις λοιπόν; Απομένουν 3 μήνες και έπειτα οι δρόμοι σας χωρίζουν. Συγκρατείς τον εαυτό σου μην πληγωθεί ή τα δίνεις όλα μέχρι τέλους; Το σίγουρο είναι ότι τώρα μέσα σου πια ξέρεις πολύ καλά ότι δε θα ξαναζήσεις κάτι παρόμοιο και ξέγνοιαστο. Θα είναι το πρόσωπο που θα βλέπεις στο μυαλό σου βαθιά όταν η κουβέντα κάποτε θα πηγαίνει στα χρόνια αυτά. 

«Λυπήθηκαν μεγαλως στον αποχωρισμο των.
Δεν τοθελαν αυτοι, ηταν η περιστασεις.
Βιοτικες αναγκες εκαμνανε τον ενα
να φυγει μακρυα-Νεα Υορκη ή Καναδα.
Η αγαπη των βεβαιως δεν ηταν ιδια ως πριν.
Ειχεν ελαττωθει η ελξις βαθμηδον,
ειχεν ελαττωθει η ελξις της πολυ.
Ομως να χωρισθουν, δεν τοθελαν αυτοι.

Ηταν η περιστασεις. -ή μηπως καλλιτεχνις
εφανηκεν η Τυχη χωριζοντας τους τωρα
πριν σβυσει το αισθημα των, πριν τους αλλαξει ο Χρονος.
Ο ενας για τον αλλον θα ειναι ως να μενει παντα
των εικοσι τεσσαρων ετων τ'ωραιο παιδι.»

Κ.Π. Καβάφης.

Κιςς*
Μελένια.♥

«Όποιος έχει φίλο εκλεκτό, έχει μεγάλο θησαυρό.»

Κάτι διαχρονικό ... για κάτι κλασικό:

Φιλία. Ναι, αυτή η μικρή λέξη που παίζει στο καθημερινό λεξιλόγιο. Ακόμη και στα θέματα των εξετάσεων όπου καλείσαι να αποδείξεις γιατί το περιβάλλον του ανθρώπου επηρεάζει σημαντικά την ψυχολογική και την κοινωνική του υπόσταση.

Η αλήθεια είναι πως την επηρεάζει. Δε θα σ'το αναλύσω επιστημονικά και με βαρύγδουπες εκφράσεις - αυτό το έκανα το πρωί. Πέρασα όμως έπειτα πολλές ώρες να σκέφτομαι άραγε τι είναι αυτό που μας κάνει να διαλέγουμε τους φίλους μας. Τι είναι αυτό που τους κρατά κοντά μας, τι είναι αυτό που μερικούς τους απομακρύνει τελικά.

Ψάχνοντας να βρω ένα άρθρο, ένα απόσπασμα για το συναίσθημα που με αντιπροσωπεύει, χάθηκα ανάμεσα σε λέξεις όπως "αληθινός", "ψεύτικος", "επιτηδευμένος" και "αυθεντικός". Εν τέλει, προτίμησα να αποδώσω τη δική μου έννοια, τη δική μου σημασία, το δικό μου μικρόκοσμο ευτυχίας και -από μερικούς- απογοήτευσης. 

Φίλος, αγαπημένε, είναι αυτός που νιώθει τη χαρά σου, στενοχωριέται με τη θλίψη σου, χαίρεται με την επιτυχία σου, σε στηρίζει στην αποτυχία σου, έρχεται κοντά να σου πιάσει το χέρι όταν όλα πάνε καλά, έρχεται ακόμη πιο κοντά να σε αρπάξει όταν τίποτα δεν πάει καλά. Φίλος είναι αυτός που μαζί του κάνεις πλάκα, μαζί του συζητάς και τα πιο σοβαρά θέματα, μαζί του κάνεις σχέδια για το μέλλον και σε όλα περιλαμβάνει κι εσένα. 

Φίλοι είναι δυο τρελοί που γυρίζουν ανάποδα το κεφάλι σε ένα μπουγατσάδικο για να βγουν φωτογραφία. 

Φίλοι είναι δυο γελαστοί ανθρώποι που απλά γελούν γιατί ήπιαν. Ήπιαν για τη φιλία. 

Φίλοι είναι τρεις ανθρώποι που είναι μακριά τέτοιες ώρες κι όμως κοιτούν το φεγγάρι και νιώθουν συντροφιά.

Φιλία δεν είναι τίποτα άλλο. Όσοι πέρασαν μου έμαθαν απλά πόσο σπουδαίο είναι να είσαι ο εαυτός σου.

Χαμογελάστε & εκτιμήστε όσους *αληθινούς* ανθρώπους έχετε πλάι σας!
Κιςς*
Μελένια.♥

Το ποτήρι είναι πια μισογεμάτο.*

Πριν απ' όλα, πάτα το πλέι να μπούμε στο κατάλληλο μουντ··

Και... action. 

Καλώς σας βρήκα και καλώς ήρθατε! Μια νύχτα από αυτές που βγαίνουν τα εσώψυχα είναι η αποψινή και το μόνο που εύχομαι είναι να βγούμε από δω μέσα ζω-ντα-νοί. 

Σε περίοδο εξεταστικής και όλα κύλησαν ομαλά έως τώρα. Και το διάβασμά μας το ρίξαμε και τον καφέ μας τον ήπιαμε και τις αποφάσεις  μας τις πήραμε. Αργά· αλλά το κάναμε. 

Γιατί, βλέπεις, ίσως πρέπει να φτάσεις κάπου κοντά στο μηδέν για να σηκώσεις το κεφάλι & να τολμήσεις να αντικρίσεις το φως. Και όχι, μακάρι εσύ να το προλάβεις το μηδέν. Είναι που εμένα δε μου έμεινε τίποτα και εκτιμώ πια όλα όσα έχω. 

Βλέπω πιο καθαρά ποιος είναι δίπλα μου, αντιλαμβάνομαι τη σημασία της πραγματικής και ουσιώδους φιλίας, εκτιμώ τον άνθρωπο που μου στάθηκε και παλεύει ακόμη να με μετατρέψει πάλι στη melenia που όλοι ήξεραν.

Μα δε συνέβη κάτι τόσο δα τρομερό, να μου πεις. Περίμενα όμως ανυπόμονα τις φετινές χριστουγεννιάτικες διακοπές για να ξεφύγω από σκηνικά και ανθρώπους που εν τέλει δεν άξιζα και δε μου άξιζαν. Και η αγωνία μου στο τέλος με δικαίωσε, περνώντας τα καλύτερα Χριστούγεννα των τελευταίων χρόνων. Βρήκα και πέρασα πολύτιμο χρόνο με την οικογένειά μου, τους φίλους μου, γνώρισα και έκανα καινούριους και ένιωσα αυτή την ελάχιστη τελοσπάντων κοινωνική αποδοχή και αναγνώριση στο πρόσωπό μας που φανταζόμαστε από μικροί ότι θα κατακτήσουμε. Ε λοιπόν, ευχαριστώ πολύ αυτούς τους λίγους παλιούς γνώριμους ανθρώπους που έκαναν τα Χριστούγεννα μοναδικά και τους καινούριους που αποτέλεσαν το θαύμα των διακοπών μου και τη ζωντάνια μου.

Η νέα χρονιά μπήκε τώρα σίγουρα με στόχους (χμ, ναι φάση δεθαξαναφάωμέχριτοκαλοκαίριθαείμαιφέτες). 

Στόχος 1: ο προαναφερθείς. 

Στόχος 2: επιτέλους..πτυχίοοοουουο (!)
Στόχος 3: ταξίδια (τελευταίο εξάμηνο γαρ). Θα με φάνε οι δρόμοι και ανυπομονώ γι'αυτό. *χουχου*

Στόχος 4: γενικό ξεκαθάρισμα - ξεσκαρτάρισμα. Όχι καλέ το σπίτι. Αυτοί οι ψεύτικοι, οι δήθεν φίλοι ντε. ΧΜ!

Στόχος 5: να ζω την κάθε στιγμή, να απολαμβάνω τους κοντινούς μου ανθρώπους, να εκμεταλλεύομαι ό,τι έμαθα να κάνω· να φτιάχνω κοσμήματα, να πλέκω, να ράβω. Ίσως είμαι ένα μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια να σταματήσει η μιζέρια τούτου του κόσμου.

Εύχομαι στ' αλήθεια να βρίσκετε πάντοτε λόγους να χαμογελάτε!
Κιςς*

Μελένια.♥

ίσως το παρακάτω βίντεο παρακινήσει και σένα, πού ξέρεις! :-)